ทดสอบ

๏ อัครสถานพิมานเมฆ
นิรมิตเช่นเฉกฉากสวรรค์
จาตุมหาราชิกาวิลาวัลย์
เหล่าเทพแลคนธรรพ์เคยสัญจร
อัปราคราวิกฤติอุกฤติวิโยค
หมื่นแสนโศกสุดจะซุกซ่อน
สถาปัตยกรรมงามบวร
ทนหนาวร้อนแดดฝนมิพ้นภัย
อนิจจาไม่เที่ยงเพียงสัจจะ
กี่กัปโกฎิวิริยะอสงไขย
คืนสู่ความว่างทุกครั้งไป
ที่เหลือไว้คือเวลาคราบำเพ็ญ
มรรคผลอาจมิเทียมปฏิบัติ
กาลกาละมิอาจผัดว่ายากเข็ญ
เล่าเรียนรับรู้อยู่และเป็น
ถี่ลอดตาช้างห่างลอดตาเร็นอยู่เช่นนี้

อัครศิลปกรรมวิศวกรรมนิมิต
กลายเศษอิฐปูนปนลงป่นปี้
อาจความงามใช่รูปธรรมทรามธุลี
แต่คือวิริยะพลีที่เพียรมาฯ